คงเป็นการมองโลกในแง่ง่ายเกินไป หากจะบอกว่าเกมที่ถล่ม กาลาตาซาราย 4-0 เป็นสูตรสำเร็จสำหรับทุกนัดที่เหลือของฤดูกาล

เพราะในความเป็นจริง ไม่มีใครสามารถสั่งให้ทีมของตนเองยิง 4 ประตู สร้างค่า xG แตะ 5.0 มีโอกาสยิง 32 ครั้ง และเข้ากรอบ 16 ครั้งได้ทุกสัปดาห์

โดยเฉพาะเมื่อคู่แข่งที่รออยู่ข้างหน้าอาจไม่ได้เปิดพื้นที่ให้มากเท่ากับ กาลาตาซาราย

แต่ถึงกระนั้น เกมนี้ก็ยังมีบางสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าตัวเลข

และบางที มันอาจเป็นเกมที่ทำให้เราเริ่มมองเห็นว่า อาร์เน่อ กำลังเลือกทิศทางสำหรับบทสรุปของฤดูกาลนี้แล้ว

นั่นคือทิศทางของทีมที่กำลังพยายามหาทางกลับบ้าน หลังจากหลงทางอยู่ช่วงใหญ่ในฤดูกาลที่เต็มไปด้วยความอึดอัด

...

สิ่งที่โดดเด่นที่สุดในเกมนี้ ไม่ใช่เพียงแค่จำนวนประตู ไม่ใช่แค่รูปแบบ 4-4-2 และไม่ใช่แค่การที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะได้แบบไร้เทียมทาน

แต่คือ ความขยันหมั่นเพียร ความหนักแน่น การวิ่ง การเข้าสกัด การพยายามแย่งบอลทุกจังหวะกลับคืนมา

ก่อนหน้านี้ อาร์เน่อ เคยอธิบายในงานแถลงข่าวว่า การจะวิ่งให้มากกว่าคู่แข่งเป็นเรื่องยากเมื่อคุณเป็นฝ่ายครองบอลเหนือกว่า

ซึ่งในเชิงทฤษฎีมันอาจมีเหตุผลอยู่บ้าง แต่สำหรับแฟนบอล ลิเวอร์พูล คำอธิบายแบบนั้นไม่อาจถูกใจได้ง่าย

เพราะตลอดหลายปีในยุคของ เจอร์เก้น คล็อปป์ พวกเขาเห็น ลิเวอร์พูล เป็นทีมที่สามารถครองบอลได้ และ วิ่งมากกว่าพร้อมกันไปด้วย

พวกเขาเคยชินกับฟุตบอลที่ไม่ใช่แค่เหนือกว่าในเชิงเทคนิค แต่เหนือกว่าด้วยพลังขับเคลื่อน

ดังนั้น เมื่อ อาร์เน่อ พูดคล้ายกับพยายามหาคำอธิบายว่าเรื่องนี้ทำได้ยาก มันจึงไม่มีทางทำให้แฟนบอลรู้สึกสบายใจ

ยิ่งน่าสนใจกว่านั้นคือ ตัว อาร์เน่อ เองเหมือนจะขัดแย้งกับคำพูดเดิมของตัวเองในบทสัมภาษณ์ก่อนเกม เมื่อเขาบอกว่า

"การชนะในการดวล และการวิ่งให้มากกว่าอีกทีม บางทีสิ่งเหล่านี้อาจช่วยได้มากกว่าแท็กติกของทีมเสียอีก"

และเกมกับ กาลาตาซาราย ก็พิสูจน์สิ่งนั้นได้ทันที

ลิเวอร์พูล ครองบอล 62% แต่ยังวิ่งรวมกันได้ 117 กิโลเมตร มากกว่ากาลาตาซารายที่วิ่ง 114 กิโลเมตร

ตัวเลขนี้สำคัญมาก เพราะมันคือการบอกแฟนบอลว่า ทีมนี้ยังสามารถเป็นฝ่ายคุมเกม และยังวิ่งไล่คู่แข่งได้พร้อมกัน

พูดง่าย ๆ คือ ลิเวอร์พูล ไม่ได้แค่เล่นได้ดี แต่เล่นด้วยความมุ่งมั่นในแบบที่แฟนบอลรอคอยมานาน

และนั่นทำให้ แอนฟิลด์ ตอบรับทีมตั้งแต่ก่อนที่ประตูแรกจะมาเสียอีก

...

อีกหนึ่งภาพที่น่าสนใจในเกมนี้คือท่าทีของ อาร์เน่อ ข้างสนาม

ปกติแล้วเขาเป็นโค้ชที่ค่อนข้างนิ่ง ชอบควบคุมอารมณ์ ชอบสื่อสารแบบสงบ มีบุคลิกของคนที่เชื่อในโครงสร้างมากกว่าความวุ่นวาย

แต่เกมกับ กาลาตาซาราย เราได้เห็นเขาในเวอร์ชันที่มีอารมณ์ร่วมมากกว่าปกติอย่างชัดเจน

ท่าทางกระตือรือร้น

การตอบสนองต่อทุกจังหวะ

การกระตุ้นนักเตะ

การหันไปหาแฟนบอล

มันไม่ได้ถึงขั้นว่าจะเลียนแบบ คล็อปป์ และเขาไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนั้นด้วย

เพราะ ลิเวอร์พูล ไม่ต้องการสำเนาของ คล็อปป์ พวกเขาต้องการ อาร์เน่อ ในเวอร์ชันที่ดีที่สุด

แต่ขณะเดียวกัน สิ่งที่ อาร์เน่อ ต้องเข้าใจคือ แอนฟิลด์ มีพลังพิเศษบางอย่าง

และมันคงน่าเสียดายมาก ถ้าคุณไม่ยอมใช้มันเลย

สนามแห่งนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยความสงบเพียงอย่างเดียว มันขับเคลื่อนด้วยความเร่าร้อน ความคลั่งไคล้ ความเชื่อมั่นร่วมกัน

บางครั้งคุณต้องยอมโอบกอดความโกลาหลบ้าง โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่คุณกำลังต้องการดึงแฟนบอลกลับมาอยู่ข้างคุณอีกครั้ง

และนั่นคือสิ่งที่ อาร์เน่อ ต้องการอย่างยิ่งในตอนนี้

มันก็เพื่อรักษาสายสัมพันธ์ระหว่างตัวเขากับแฟนบอล ซึ่งมีความสำคัญต่ออนาคตของตัวเองไม่แพ้ผลการแข่งขันเลย

...

ต่อให้ไม่หลงไปกับผลสกอร์ 4-0 สิ่งหนึ่งที่เกมนี้ชวนให้คิดอย่างจริงจังคือ ระบบ 4-4-2

เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ระบบลักษณะนี้ทำให้ ลิเวอร์พูล ดูดี

ก่อนหน้านี้ เคยสร้างผลลัพธ์ที่ดีมาแล้วในเกมกับ อินเตอร์ มิลาน และ อาร์เซน่อล

ดังนั้น คำถามสำคัญคือ ถ้ามันเคยใช้ได้ผลมาก่อน และยังใช้ได้ผลอีกครั้งกับ กาลาตาซาราย

ทำไม อาร์เน่อ ถึงไม่ได้ยึดมันเป็นหลักเร็วกว่านี้?

ยิ่งไล่ดูรายละเอียดของเกม ยิ่งเห็นชัดว่า 4-4-2 น่าจะเป็นระบบที่เหมาะกับทรัพยากรที่ ลิเวอร์พูล มีมากที่สุดในเวลานี้

อีกหนึ่งผลพลอยได้สำคัญคือบทบาทของ มิลอส เคอร์เคซ และ เจเรมี่ ฟริมปง

ทั้งสองคนเป็นผู้เล่นที่ถนัดการขยับพื้นที่อยู่แล้ว และเคยทำหน้าที่นี้ได้อย่างยอดเยี่ยมกับสโมสรเดิม

เมื่อระบบแคบในพื้นที่ด้านใน ภาระการเปิดกว้างจึงตกอยู่ที่ฟูลแบ็กโดยธรรมชาติ

และนั่นเหมาะกับทั้ง เคอร์เคซ และ ฟริมปง อย่างยิ่ง

พวกเขาได้วิ่ง ได้เปิดพื้นที่ ได้เติมเกม ได้สร้างโอเวอร์โหลดทางด้านข้าง

ซึ่งส่งผลให้ ลิเวอร์พูล มีทั้งความกว้างและความเร็วโดยไม่ต้องบังคับให้ปีกต้องยืนติดเส้นตลอดเวลา

ผลคือเกมรุกดูไหลลื่นขึ้น และโครงสร้างทั้งทีมก็ดูสมเหตุสมผลมากขึ้น

...

แน่นอน ไม่มีใครควรตื่นเต้นเกินจริงกับเกมเดียว และไม่มีใครควรสรุปว่า ลิเวอร์พูล เจอสูตรสำเร็จแล้ว

คู่แข่งเกมต่อไปอาจไม่เปิดโอกาสให้แบบกาลาตาซาราย

สถิติยิง 32 ครั้ง อาจไม่เกิดขึ้นอีก xG ระดับ 5.0 อาจเป็นตัวเลขที่ไม่มีทางทำซ้ำได้บ่อย

แต่ประเด็นมันไม่ใช่เรื่องของการทำซ้ำตัวเลข มันคือเรื่องของการทำซ้ำหลักการ

หลักการของการวิ่งให้มากขึ้น หลักการของการเข้าปะทะให้หนักขึ้น หลักการของการใช้ระบบที่เหมาะกับนักเตะ และหลักการของการยอมใช้พลังของ แอนฟิลด์ แทนที่จะพยายามควบคุมทุกอย่างจนเกมไร้ชีวิต

นั่นต่างหากที่ ลิเวอร์พูล ควรเดินหน้าต่อไป

ถึงตอนนี้ แฟนบอลจำนวนมากคงยอมรับแล้วว่า นี่คือฤดูกาลเปลี่ยนผ่านที่ยากจะจบลงอย่างสวยงาม

ถ้าจากนี้ไป พวกเขาได้เห็นทีมที่พยายามเต็มที่ ทีมที่มีพัฒนาการจริง ทีมที่อย่างน้อยก็รู้ว่าควรจะเล่นแบบไหน

นั่นก็อาจเพียงพอที่จะทำให้ช่วงท้ายฤดูกาลมีความหมายขึ้นมาได้

ตอนนี้โจทย์คือการทำให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นในเกมส่วนใหญ่ที่เหลือ

ถ้า อาร์เน่อ ทำได้ บางที ฤดูกาลที่เกือบจะกลายเป็นภาระ อาจยังจบลงด้วยความรู้สึกว่า อย่างน้อย ลิเวอร์พูล ก็หาทางกลับบ้านเจอในที่สุด

HOSSALONSO

ไปยังหน้าโปรแกรมบอล

ไปยังหน้าหลักของลีกที่เกี่ยวข้องกับการแข่งขันนี้

ไปยังหน้าผลบอลสด